• Ontstressen in een stressvrije omgeving

    Ontstressen op Skyros

    Zalig nietsdoen, alleen op een strand genieten van de zon, van het prachtuitzicht met zeegeur …

    Net terug van een weekje ontstressen op een idyllisch en stressvrij Grieks eiland. En ik kan er weer tegenaan! Het was nodig, want het leven van een zelfstandige copywriter kan stresserend zijn. Zeker voor wie zoals ik al maandenlang zeven dagen op zeven aan het werken is. Hét doel van deze vakantie? Ontstressen. Opdracht geslaagd, met grootste onderscheiding.

    Waar ging de reis om te ontstressen naartoe?

    Ik durf het bijna niet te zeggen, uit vrees dat ons vakantie-eiland bekend wordt bij het grote publiek. Want wat ik op het eiland heb gezien, is zo broos, zo authentiek Grieks, zo prachtig, dat ik het vreselijk zou vinden het te zien veranderen in een supertoeristisch exemplaar.

    Genieten en ontstressen op Skyros

    … van een boek en een pint. Meer moet dat niet zijn.

    Een plotse opstoot van toeristen kan dit eiland missen als kiespijn. Dat zou de doodsteek zijn voor het leven zoals het er nu is. In juli en augustus zijn het vooral de Grieken zelf die dit stukje paradijs bezoeken. Voor de rest heerst er kalmte en rust. Toen wij er waren, eind mei-begin juni, was alles nog in volle voorbereiding van het hoogseizoen. Met quasi lege terrassen, beperkte menukaarten en heel weinig volk. Maar klagen? Geen haar aan ons hoofd dat daar zelfs maar aan dacht. Ontstressen was toch de boodschap?

    Aankomst ferry hoogtepunt van de dag

    Hartsvriendin Sylvie en ik gaan al drie jaar samen op reis naar een Grieks eiland. Er even tussenuit met zijn tweetjes, zonder de mannelijke wederhelften. Moet kunnen. Na zalig Corfu en Kreta – aan het bezwijken onder het massatoerisme – was het de beurt aan … Skyros. Laat ik die naam dan toch maar prijsgeven. En meteen ook een prachtige visuele impressie, zegt soms meer dan woorden.

    13396682_10209604317574684_1504200629_o

    De haven van Linaria, enkel druk als de ferry komt. Enkel visnetten te zien. En vissersbootjes.

    Onze aankomst vond ik alvast spectaculair. Telkens als de ferry het haventje Linaria binnenvaart, weerklinken de tonen van Also sprach Zarathustra’ van Richard Strauss luid uit de boxen van een café naast de haven. Originele manier om de bezoekers welkom te heten. Eigenlijk wel grappig. Er gebeurt quasi niets in die haven, behalve tijdens dat ene kwartier dat de ferry aanmeert. Chaos troef dan. Auto’s, vrachtwagens, taxi’s, bussen, voetgangers zoeken hun weg, kriskras door elkaar. Die ene aanwezige politieman tracht orde te houden, maar slaagt daar nooit echt in. Nadien keert de rust terug.

    Geluid van de stilte

    Hier zaten we uren naar de zee te kijken. Onvoorstelbaar mooi. Denk er de rust maar zelf bij.

    Rust is er inderdaad volop op het eiland. Geen massatoerisme. Geen goedkope souvenirwinkeltjes waar alleen rommel verkocht wordt. Geen kelners die je vrijwel dwingen op hun terras plaats te nemen. Niks van dat alles.

    Alleen rust en oorverdovende stilte, dé remedies om te ontstressen. Je wandelt er drie uur rond en komt welgeteld drie auto’s tegen. Ondertussen geniet je van ontelbare prachtuitzichten met zeegeur. Van de geluiden van kabbelend water, blatende schapen, mekkerende geiten, kraaiende hanen, blaffende honden. Van stilte dus. Je voelt je geleidelijk aan weer mens worden. De stress valt van je af en komt niet meer terug. Zalig gevoel.

    Lachend en gemoedelijk Skyros

    Je botst steeds op vriendelijke Grieken, altijd met de lach op het gelaat. Verder ervaar je vooral rust, kalmte, sereniteit en stilzwijgen, ook regelmatig tussen Sylvie en mezelf. Omdat woorden soms te veel zijn. Het resultaat? Gemoeds- en zielsrust. Grote woorden, niet? Maar zo voelde ik het aan. Uren zaten we te kijken naar dat prachtige azuurblauwe water en naar die wondermooie eilanden die her en der uit het water oprijzen. Het maakt je gelaten en zet je aan het denken. Nu weet ik waarom enkelen van de grootste filosofen Grieken zijn.

    De volgende gedachte sprong alvast meer dan eens mijn hoofd binnen. Zou het niet mogelijk zijn een deel van die gemoedsrust mee te nemen naar ons hectische Belgenland? Ik ga dat alvast proberen.

    Reacties zijn altijd welkom!

    En met deze positieve noot sluit ik alweer graag af.

    Azuurblauwe zee in Griekenland

    Natuurlijke kunst, ook op de meest onherbergzame hoogtes. En die azuurblauwe zee altijd nabij.

    Stranden in Skyros

    Een foto vanop de top van de berg in Skyros-stad. In het echt nog veel mooier.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Misschien ben je ook geïnteresseerd in de volgende blogs?

    Kefalonia, onze godenreis in 2017

    Ode aan Hannah, een van mijn grootste passies

6 Responsesso far.

  1. Kristien schreef:

    ZALIG!!! ‘k Heb zin gekregen om ook te gaan maar dat was niet de bedoeling van je héél mooi geschreven blog! Een tip om het eiland te beschermen tegen toekomstige Zen-zoekers: omschrijf het cryptisch …. ‘Zalig om je vast te zetten op een stiltecentrum ergens op een Grieks broedgebied’ 😉

  2. Nik schreef:

    Leuk, krijg meteen zin om er naar toe te gaan, ondanks uw waarschuwing om dit niet te doen (zeker niet in juli of augustus).
    Maar mag ik wel met aandrang vragen de horizon van de zee in het vervolg HORIZONtaal te fotograferen aub 😛 😉

  3. Joke schreef:

    En dan ontstress ik even door mij zo hard in te leven in het verhaal…THX!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: