• Mijn eensterrenboeken van 2016

    eensterrenboeken 2016

    68 boeken gelezen in 2016, goed voor 21.860 pagina’s

    Ik begin mijn boekenlijstje 2016 met de eensterrenboeken én een waarschuwing. Weet je hoeveel boeken ik heb gelezen in 2016? 68 stuks. Dat komt neer op 21.860 gelezen pagina’s, oftewel een gemiddelde van 60 per dag. Hoog cijfer, niet? En dat naast een meer dan voltijdse job. Ik merk dat ik met mijn hoofd zit te schudden. Hieronder én in de volgende afleveringen die ik deze week op jullie zal loslaten, vind je mijn mening over elk boek zoals ik die heb ingevoerd op Goodreads, telkens als ik een boek uit had. Boekrecensies

    Boekrecensies? Niet echt

    De teksten hieronder beschouw ik niet als boekrecensies. Het zijn gewoon korte beschouwingen van hoe ik een boek ervaren heb. Bijna nooit krijg je een korte inhoud voorgeschoteld. Ik beschrijf enkel zaken die me zijn opgevallen, zowel positief als negatief. Toen ik me eind 2015 registreerde op Goodreads besloot ik van elk gelezen boek een kort tekstje te schrijven. Wijlen professor Ada Deprez zei het al in mijn eerste kandidatuur Germaanse: “Noteer van elk gelezen boek een korte inhoud op een fichekaart (ja ja, zo oud ben ik al), al zijn het maar een paar trefwoorden. Doe je dat niet, dan weet je later enkel nog of je het boek graag hebt gelezen of niet”. Ik heb haar goede raad in de wind geslaan, helaas. Intussen heb ik duizenden boeken achter de kiezen, maar iets vertellen over de inhoud van elk boek lukt me langs geen kanten. Nu hoef ik maar even mijn boekrecensies op Goodreads te overlezen en ik weet het weer.

    Lees mee welke boeken ik heb gelezen in 2016

    Ik maak er een dagelijkse boekensoap van, anders wordt de tekst te lang. Ik begin met de tegenvallers, de eensterrenboeken, om dag na dag te stijgen tot de te koesteren vijfsterrenromans. Gelukkig is deze aflevering de kortste.

    Eén schamele ster voor de volgende boeken

    Ziek van Liefde eensterrenboekenZiek van Liefde door Ian McEwan
    *

    Een oudere Ian McEwan en een slechte. Afgaand op de achterflap zou het een mysterieus en spannend boek moeten zijn, over een obsessief verliefde stalker, mét godswanen. Helaas. Saai, vervelend, dor, onaantrekkelijk geschreven. Op een bepaald moment, en nu verklap ik een van de hoofddetails, stuurt de stalker huurmoordenaars af op de geliefde omdat hij zijn gevoelens niet beantwoordt. De geliefde zit lekker te eten in een restaurant. Huurmoordenaars vergissen zich en vermoorden de man aan de tafel ernaast…. Terwijl ik het aan het lezen was, kon ik een geeuw niet onderdrukken. Gelukkig evolueren schrijvers. De laatste van zijn boeken zijn wel goed. Dit boek gaat naar de ramsj. Boekrecensies

    De edelmoedigen eensterrenboekenDe edelmoedigen door Alexandre Jardin
    *

    Altijd moeilijk om de pikzwarte familiegeheimen van je af te schrijven. Enkel de groten doen dat goed. Alexandre Jardin is in mijn ogen een van de minder groten. Ik heb het boek in vertaling gelezen, misschien ligt het daaraan, maar ik vond de stijl abominabel slecht. Ook de structuur kon me niet bekoren, en het verhaal raakte me nergens. Te veel ik, ik, ik. Op den duur begon ik te tellen hoeveel keer het woordje ‘ik’ op een pagina stond. Sommige historische passages zijn bovendien voor anderstaligen – lees, niet-Fransen – bijna niet te begrijpen, wat het lezen er niet gemakkelijker op maakt. Voetnoten zouden hebben geholpen. Dit boek komt in mijn ‘weg te geven aan wie het wil’-bak.

    De eeuw van Carlos Moreno Amador eensterrenboekenDe eeuw van Carlos Moreno Amador door Onno Wesseling
    *

    Ik leer het precies nooit. Kon dit boek goedkoop op de kop tikken, googlede eerst eens rond om te weten te komen of het wel de moeite waard was, want ook al betaal je maar vijf euro, voor een verschrikkelijk boek is vijf euro gewoon te veel. De kritieken die ik vond waren vrij goed, en met De Geus als uitgever, én met de vermelding: voor liefhebbers van Zafon en Japin, kon ik toch niets verkeerds doen. Dacht ik. Helaas, dit boek vond ik zo’n tegenvaller. Al van de eerste pagina’s vocht ik met de stijl. Las ik verschrikkelijke zinnen die ik nog eens herlas om me ervan te verzekeren dat die zin inderdaad verschrikkelijk was. Heb er geen aangeduid, en ik wil echt het boek niet meer in om er een aantal typevoorbeelden uit te halen. Het verhaal vond ik zeer onzinnig en zeer vergezocht. Soms helpen puzzelstukken om van een roman een grootse roman te maken. Hier viel dat tegen. Van meeleven met de personages was ook geen sprake. Man! Was ik blij dat het boek uit was. Ik verdien een medaille voor doorzettingsvermogen. Dit boek gaat naar de ramsj.

    Reacties mogen, zelfs graag!

    Ook benieuwd naar een van deze blogs?

    Brieven uit Genua, pijnlijk eerlijk

     

    Taalkunstig crashen met Peter Verhelst

     

     

    Bewaren

    Bewaren

    Bewaren

    Post Tagged with ,

2 Responsesso far.

  1. Karin schreef:

    Hé, ik vond ‘De eeuw van Carlos Moreno Amador’ wél mooi, maar ik kreeg het dan ook cadeau van iemand die me nauw aan het hart ligt. 🙂

    • Christine schreef:

      Dat speelt altijd mee in de beoordeling van een roman. Wat ik vind, is niet DE waarheid hé. Gewoon wat ik denk… Dank voor je reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: