• Tip tegen een kleine dip

    Tip tegen een dip. Romantisch oorlogsverhaal over WOII op kanaaleiland Guernsey

    Het Literaire Aardappelschiltaart Genootschap Van Guernsey, door Mary Ann Shaffer en Annie Barrows (***)

    Mijn tip tegen een dip? Het hoeft niet altijd hoogstaand en literair te zijn. Een iets laagdrempeliger, romantisch en komisch verhaal mag er van mij altijd tussendoor. Een van die makkelijker lezende romans is Het Literaire Aardappelschiltaart Genootschap van Guernsey door Mary Ann Shaffer en Annie Barrows. Een feel-goodboek van de bovenste plank, vol humor. I like!

    Het was vooral die intrigerende titel

    Die me naar dit boek deed grijpen. De titel in het Engels vind ik trouwens nog fascinerender: The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society. Het verhaal? De Londense schrijfster Juliet zoekt na WO II een nieuw onderwerp voor een roman. In de oorlog schreef ze hilarische columns tot plezier en vermaak van de lezer. Maar nu wil ze toch iets anders, hoogstaander noemt ze het zelf. Haar zoektocht naar iets nieuws loopt niet zo vlot, tot ze op een dag een brief krijgt van ene Dawsey Adams die op het kanaaleiland Guernsey woont. Hij heeft heel toevallig haar naam gevonden in een boek over zijn favoriete schrijver Charles Lamb, en hij vraagt haar of ze ook andere boeken voor hem op de kop kan tikken. Die brief vormt de basis van een wel zeer intrigerende en uiterst levendige correspondentie. Niet alleen tussen hen beiden. Ook andere eilandbewoners, Juliets vriendin en haar uitgever, mengen zich in de correspondentie.

    Het resultaat?

    Je krijgt een fragmentarisch opgebouwd prachtverhaal te lezen over de oorlogsjaren op het eiland Guernsey, over de Duitse bezetting en de impact ervan op het leven van de eilandbewoners. Vooral een zekere Elizabeth McKenna komt tot leven. Zij kwam als buitenstaander op het eiland terecht, maar door haar opgeruimde persoonlijkheid en altruïsme wordt ze de vriendin van ongeveer iedereen die op het eiland woont, en de spil van alles wat gebeurt. Zij zit ook achter de oprichting van het literaire aardappelschiltaartgenootschap. Onder die naam kwamen de eilandbewoners wekelijks bijeen om onder het genot van een aardappelschiltaart – meer dan aardappelschillen waren er toen niet te eten – te praten over Hamlet, Jane Eyre, Sense & Sensibility, en andere grote werken uit de wereldliteratuur. Langzaam wordt duidelijk hoe de eilandbewoners de nazibezetting hebben doorstaan, en welke impact dat heeft gehad op hun vriendschap en onderlinge relaties. De eilandbewoners floreren en elk typetje wordt met heel veel humor, ja zelfs met liefde beschreven. Je krijgt zin om op dat eiland te gaan wonen!

    Het is natuurlijk ook een romantisch verhaal

    En de parallellen met de romans van Jane Austen zijn opvallend. Elizabeth McKenna heeft niet toevallig dezelfde naam als mevrouw Bennet. Ook Agatha Christie’s Miss Marple toont haar talenten op het eind van het verhaal. En hoewel ze het totaal niet beseft, slaagt ze erin het raadsel te ontsluieren en een mooi einde te breien aan een romantisch verhaal. Mr Darcy heeft een concurrent!

    Mijn tip tegen een dip?

    Haal dit boek in huis en lees. Je wordt er ongetwijfeld blij en opgeruimd van. Was althans bij mij het geval.

    En met deze positieve noot sluit ik af.

    Persoonlijke reacties zijn altijd welkom!

    Misschien ook geïnteresseerd in een van de volgende blogs?

    Mijn vijfsterrenboeken van 2016

    Brieven uit Genua, pijnlijk eerlijk

     

     

     

     

     

     

    Bewaren

    Post Tagged with ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: