Vlooienband giftig? Mijn natuurlijke alternatief stinkt en Frodo krabt

Bijgewerkt op 16 oktober 2026.

Frodo, onze bordercollie, krabt zich de laatste tijd bijna de hele dag door. Dat begon toen ik haar vlooienband inruilde voor een natuurlijke spray. Ik had gelezen dat een vlooienband giftig kan zijn, voor haar en voor de bijen. De spray moest de oplossing zijn. Maar nu vraag ik me af wat ik precies in haar vacht masseer.

Waarom ik de vlooienband wegdeed

Veel vlooienbanden en pipetjes bevatten fipronil, imidacloprid of permethrin. Boeren mogen die stoffen in Europa niet meer op hun velden gebruiken. Ze leggen het zenuwstelsel van insecten plat, ook dat van bijen, vlinders en waterdiertjes.

Volgens het artikel Aai Fikkie niet in De Groene Amsterdammer kan één pipetje met imidacloprid tot 25.000 bijen doden. Frodo zwemt vrijwel wekelijks in de Moervaart. Je kan wel raden waar dat gif terechtkomt.

Ook in huis blijft het hangen: op de zetel, op de vloer, aan je handen. Bij honden zelf geeft het soms huidirritatie of allergie, en in zeldzame gevallen zenuwproblemen.

Waarom mag het dan nog? Pipetjes vallen onder de regels voor diergeneesmiddelen, niet onder de strengere regels voor landbouwgif. Een boer mag het dus niet op zijn veld spuiten. Ik mocht het gewoon in Frodo’s nek druppelen. Dus stopte ik ermee.

Een spray die stinkt en een hond die krabt

In de plaats kwam Mijt & Luis van Organimal, een spray op basis van citroengrasolie. Geen gif. Mijn geweten was gerust. Mijn neus iets minder.

Wat me bij de eerste beurt al opviel? Die spray stinkt als de pest. Dat teken en luizen met een grote boog om Frodo heen lopen, geloof ik meteen. Ik doe het zelf bijna. En Frodo ruikt nog veel scherper dan ik.

Erger is het krabben. Sinds ik de spray gebruik, doet ze bijna niets anders. Jeuk kan veel oorzaken hebben. Vlooien bijvoorbeeld, en daar moest de spray haar net tegen beschermen. Dacht ik. Tot ik het etiket las.

Wat er op het etiket staat

Over vlooien of teken staat er geen woord op. Het product heet Mijt & Luis, en meer belooft het ook niet. Terwijl vlooien en teken net de reden waren dat ik het kocht. Teken kunnen bij honden ernstige ziektes overdragen, en in het hoge gras langs het water wachten ze op Frodo.

Je moet de spray één à twee keer per dag gebruiken. Een pipetje ging drie maanden mee.

Wat masseer ik dan dagelijks in haar vacht? Vooral water en glycerine, zo blijkt. Verder een zeepachtige stof die vet losmaakt, citroengrasolie, vitamine E en wat bewaarmiddelen. Twee keer per dag zeep op je huid maakt die droog. Probeer het maar met je eigen handen.

Citroengrasolie bevat bovendien citral. Dat is een geurstof die bij mensen soms huidirritatie geeft. In crèmes en parfums moet die daarom apart op het etiket staan. Het zou me niet verbazen als Frodo’s jeuk daar vandaan komt. Zeker weten doe ik het niet.

Onder “Bijwerkingen” staat dat de spray “geheel veilig” is, zelfs als hij in een wonde komt. Twee alinea’s hoger lees je: niet gebruiken op gewonde huid. Wat is het nu?

En wat doet citroengrasolie met de waterdiertjes in de Moervaart? Dat staat er niet op, en ik weet het niet. Bij het gif stelde ik die vraag wel. Bij de spray vergat ik het, omdat er blaadjes op het etiket staan.

Wat ik nu doe

Ik zet de spray een week aan de kant en kijk of het krabben stopt. Blijft ze krabben, dan gaat Frodo naar de dierenarts. Terug naar de vlooienband wil ik niet.

Update: na een week zonder spray krabt Frodo een stuk minder.

Maar twijfel je zelf? Lees dan niet alleen de verpakking van het gif, maar ook die van het alternatief. Kijk je hond na elke wandeling na op teken en hou een tekentang bij de hand. En vraag je dierenarts welk middel echt beschermt en het minst schade doet aan alles wat rond je hond leeft.

Of de spray werkt, laat Frodo me wel weten. Met haar achterpoot, achter haar oor.

Met dank aan Peter Rogiest om me hier attent op te maken!

(c) C’bon, copywriter uit Gent

Geschreven door Christine Bonheure, freelance copywriter SEO en GEO in Gent.