Een contentkalender maken? Ik stel je tien vragen en hij is vol.

Vorig jaar besloot ik op mijn zestigste piano te leren spelen. Mijn hoofd zat vol vragen, maar ik vond nergens een deftig antwoord.

Toen ik eenmaal gevonden had wat ik zocht, besefte ik iets opvallends. Al mijn vragen samen waren de perfecte contentkalender voor elke pianoleraar. Maar niemand had ze ooit opgeschreven en beantwoord.

En daar zit meteen de reden waarom een contentkalender maken zo vaak vastloopt: je zoekt de onderwerpen bij jezelf, terwijl ze bij je klant liggen.

Hieronder lees je de tien vragen die ik sindsdien aan elke klant stel, hoe je die antwoorden omzet in een kalender, en waarom je ze niet aan jezelf kan stellen. Allemaal gebaseerd op die ene zoektocht van mij naar een pianoleraar.

Het leven, én de gesprekken die je met mensen voert. Ze leveren zo vaak goede inzichten op.

Zeven vragen in het hoofd van één twijfelende klant: ik dus

Kijk mee wat er in mij omging, in de maanden voordat ik eindelijk achter een piano zat.

Ik had vragen. Wat kost een piano? Is een digitale ook goed genoeg om mee te beginnen? Kan ik terecht in de academie?

Ik had een frustratie. De academie in Gent bleek volzet, en daarmee verdween mijn plan opnieuw naar de achtergrond.

Ik woog alternatieven af. Academie, privéles, of gewoon nog een jaar uitstellen. Die laatste optie won bijna.

Ik had een angst, al gaf ik die niet graag toe. Ben ik hier niet veel te oud voor?

Ik geloofde een mythe, namelijk dat je als kind moet beginnen. Die sneuvelde pas toen ik een lerares hoorde vertellen dat de helft van haar leerlingen vijftigplussers zijn.

Ik had een misverstand. Ik dacht dat pianoles altijd via een muziekschool loopt. Dat je als volwassene gewoon individueel les kan volgen was nooit bij me opgekomen.

En ik had een doel. Over twaalf jaar spelen in het Concertgebouw in Amsterdam. Je moet groot durven dromen. 🙂

Tel even mee: zeven verschillende soorten twijfel, in het hoofd van één persoon, over één simpele aankoop.

En het opvallendste? Over geen enkele van die vragen vond ik een fatsoenlijke tekst of antwoord. Ik moest alles zelf uitzoeken, tot iemand me op een huwelijksfeest een pianoleraar aanwees.

De volledige lijst, en wat je letterlijk vraagt

Er bestaat een model dat deze twijfels systematisch in kaart brengt. Ik leerde het kennen tijdens de Mastercourse Content & AI bij Frankwatching: het QPAFFCGMIM®-model van Chantal Smink. Een acroniem dat je onmogelijk kan uitspreken, maar er zitten tien vragen achter die je kalender voor een heel jaar vullen.

Het probleem met zo’n lijst is dat je er niets aan hebt zolang het bij Engelse begrippen blijft. Fears is een categorie, geen vraag. Dus zet ik erbij wat je effectief uitspreekt.

Twee praktische nootjes.

In het kader van de voorbereiding van de blogs die ik schrijf, stel ik deze vragen gewoon aan de zaakvoerder zelf. Die kent zijn kopers door en door, al merkt hij dat vaak pas terwijl hij zit te antwoorden.

En let op deze groep: fears, concerns en alternatives. Dat zijn de vragen die bedrijven het liefst overslaan, want ze gaan over twijfel. Het zijn ook de vragen die verkopen. Wie de bezwaren van zijn klant eerlijk benoemt, wint vertrouwen dat geen enkele slogan kan kopen.

Zo maak je er een contentkalender van

Nu heb je een stapel antwoorden liggen. Vanaf hier is het vooral een kwestie van ordenen. Vijf stappen.

1. Groepeer per thema. Leg alle antwoorden naast elkaar en er ontstaan vanzelf drie of vier clusters. Twijfel over de prijs. Onderhoud achteraf. Vergelijk met alternatieven.
2. Eén antwoord is één onderwerp. Voeg niet samen. Een tekst die drie vragen tegelijk behandelt, beantwoordt er in de praktijk geen enkele.
3. Zet de bezwaren vooraan. Begin met de angsten en de misverstanden. Die teksten leveren het snelst iets op, want ze staan het dichtst bij een beslissing.
4. Kies een ritme dat je volhoudt. Eén blog per maand die ergens over gaat, verslaat er vier die niets toevoegen. Zet er data bij, anders blijft het een lijstje in plaats van een kalender.
5. Hou vijf plekken vrij. Voor wat er onderweg gebeurt: een klantvraag die blijft terugkomen, een nieuwe tool, iets uit de actualiteit.

Meer heb je niet nodig. Een spreadsheet met vier kolommen volstaat: datum, onderwerp, welke vraag het beantwoordt, en status. Die derde kolom is de belangrijkste. Zolang je bij elk onderwerp kan opschrijven welke twijfel het wegneemt, weet je dat het onderwerp deugt. Lukt dat niet, schrap het.

Wil je er daarnaast ook inhaakmomenten en themadagen bij, dan is de gratis Magenda-inhaakkalender een handig aanvulsel. Die vult de gaten tussen je echte onderwerpen. Omgekeerd werkt het niet: een kalender die alléén uit Wereldkoffiedag bestaat, levert je niets op.

Waarom je die vragen niet aan jezelf kan stellen

Nu heb je de volledige lijst. Ga je gang, hij werkt.

Toch één waarschuwing, en ik zeg ze tegen mijn eigen belang in. De vragen zijn makkelijk. Ze stellen is dat niet.

Wie over zijn eigen vak praat, slaat automatisch alles over wat vanzelfsprekend voelt. Je vertelt niet dat je zaterdag bereikbaar bent, want dat weet toch iedereen. Je vermeldt niet dat je zelf de plaatsing doet, want dat spreekt voor zich. Ondertussen zit je klant precies daarnaar te zoeken.

Dat blinde vlek-effect is geen kwestie van moeite doen. Je ziet het gewoon niet, omdat je er te dichtbij zit. Daarvoor heb je iemand nodig die niets van je vak weet en drie keer doorvraagt op hetzelfde antwoord.

Zo kwam ik bij klant Deconamic uit bij Max Le Verrier. Dat die naam hun hele onderscheid was, hoorde ik pas bij de vierde doorvraag. Niet omdat men het verzweeg, wel omdat het te evident leek om te vermelden.

En dan pas schrijf je

Tien vragen, tien invalshoeken, en meestal een kalender voor een half jaar. Zonder dat je nog één keer moet bedenken waar je het deze maand over zal hebben.

Belangrijker nog: het worden onderwerpen die niemand anders zo kan behandelen, omdat ze uit jouw klanten komen en niet uit een zoekwoordentool. Waarom dat vandaag zwaarder weegt dan ooit, ook voor AI-tools, lees je in Schrijven is gratis geworden. Weten niet.

En die pianoleraar? Ik heb mijn zoekervaring én mijn vragen uiteindelijk uitgeschreven in een blog: op je zestigste piano leren spelen. Een maand later belde er een jongeman bij de pianoleerkracht aan die hem via een AI-tool had gevonden.

Zin in die tien vragen? Het gesprek duurt een uur. Daarna krijg je een contentkalender met twintig onderwerpen én de eerste blog, helemaal geschreven. Samen 495 euro, exclusief btw. Bevalt het? Dan schrijven we de rest van die kalender vol, blog per blog.

Mailen mag naar christine@c-bon.org, bellen naar 0495 14 07 09.

Stel me gerust ook die ene vraag waarvan je denkt dat ze te dom is. Dat zijn meestal de beste.

Wil je een contentkalender maken? Enkele veelgestelde vragen

Hoe vaak moet ik publiceren?

Zo vaak als je het volhoudt, en geen keer meer. Eén doordachte tekst per maand doet meer voor je vindbaarheid dan vier haastige. AI-tools en zoekmachines belonen vandaag inhoud die iets toevoegt, niet volume.

Hoe ver vooruit plan ik het best?

Drie tot zes maanden is een goed evenwicht. Verder vooruit plannen klinkt georganiseerd, maar dan schrijf je in maart een tekst waarvan je in januari al niet meer weet waarom hij op de lijst stond.

Welke tool gebruik ik voor mijn contentkalender?

De eenvoudigste die je effectief opent. Een spreadsheet met vier kolommen volstaat: datum, onderwerp, welke klantvraag het beantwoordt, en status. Wie met een team werkt, kan naar Trello of Notion, maar de tool is nooit het probleem. De onderwerpen wel.

Kan ik mijn contentkalender maken met behulp van AI?

Voor een eerste zetje: ja. Vraag gerust aan ChatGPT welke vragen mensen stellen over jouw onderwerp. Maar het model gokt op basis van wat al geschreven is, en dat is precies de generieke content waar iedereen al mee zit. Jouw klant weet het echt.

© C’bon, blogger en freelance copywriter