• Vernielde piano van Thurston Moore in kelder Vooruit

    Kunstencentrum Vooruit, parel van Gent

    Vooruit, vroeger locatie voor feesten en verenigingen, nu gereputeerd Kunstencentrum met veelzijdig aanbod

    Tien dagen Gentse Feesten? Perfect tijdstip om te gaan fietsen in Nederland. Tja, we zijn niet meer zo piep, hebben het allemaal al eens gezien, haten lawaai, gedrom en dronken mensen. Maar als Gentenaar hoor je toch één Gentse Feesten-evenement te beleven. We kozen voor de geleide wandeling door het prachtigste gebouw van Gent: Kunstencentrum Vooruit. Gids van dienst: Bennie De Meulemeester, grafisch creatief talent, fotograaf en trainer van 58 olifanten. Ik ben blij en vereerd hem vriend te mogen noemen. Zalige rondleiding gehad vol humor. Hijzelf noemt het een geleide toer boordevol flauwe grapjes. We hadden afgesproken dat ik zou lachen telkens als hij zijn hand door zijn haar haalde. Ik deed dat graag, goed én veel. Want Bennie haalt dikwijls zijn hand door het haar. Zenuwtrekje.

    Kunstencentrum Vooruit nu eens achteruit

    Ik wou het Vooruit-gebouw al lang eens achter de schermen zien. Want onderdeel van mijn jeugd en trouwe metgezel op mijn weg naar volwassenheid. Ontelbare uren heb ik gesleten in het café, de Theater- en Concertzaal, die legendarische rock- en poptempel van weleer waar ik grootheden als REM, John Cale, Tragically Hip… aan het werk heb gezien. Ik ben er inderdaad groot geworden. Met de Gentse Feesten gidste Bennie een paar keer extra. Wij er dus naartoe: echtgenoot Boudewijn, dochter Maya en vriend Peter. En we hebben genoten. Véél opgestoken, op plaatsen geweest waar we nog nooit waren geweest en veel leuke verhalen gehoord. Ik deel er hier graag enkele met jullie. 

    Thurston Moore en zijn vernielde piano

    Thurston Moore vernielt een piano

    Thurston Moore blijkt een hekel te hebben aan piano’s (still uit een YouTube-video)

    Ergens in de kelder kwamen we een volledig vernielde piano tegen. Afijn, er was enige fantasie voor nodig om het instrument als dusdanig te herkennen. Spijkers waren in de toetsen genageld, snaren doorgeknipt, het pianodeksel hing schots en scheef, hamertjes lagen her en der verspreid. Bleek dat Thurston Moore tijdens een van zijn doortochten in De Vooruit een piano had besteld die hij total-loss kon slaan. Als rasecht gitarist heeft hij duidelijk geen respect voor piano’s. De Vooruit heeft die kapotte piano bewaard, tot grote verbazing van Thurston Moore zelf. De volgende keer dat hij de Vooruit aandeed, bood hij er een aanzienlijk bedrag voor. De Vooruit weigerde en zoekt momenteel ijverig naar een plaats om het gedrocht — want dat is het — tentoon te stellen.

    Kunst Veredelt inderdaad

    Theaterzaal Vooruit, uitzicht vanop het podium

    De theaterzaal nog niet vanbinnen gezien? Vul dat gat in je cultuur!

    De Theaterzaal – met leidraad Kunst Veredelt – is met voorsprong de mooiste zaal in het gebouw. Dat wil wat zeggen als je weet dat er ook de Concert-, Bal en Domzaal is naast 300 andere ruimtes. Mooie rode fauteuils, nepgouden lambriseringen, mozaïekraam bovenaan, 30% origineel, 70% nieuw. Vlak podium vooraan in plaats van het hellende exemplaar dat Monumentenzorg als voorwaarde stelde voor de renovatiesubsidie. Domme eis, want wat zouden dansers nu doen op een hellend podium? De Theaterzaal zit zalig. Een aantal maanden geleden zag ik er, ook met Bennie als compagnon, Steve Gunn aan het werk. In de loop der jaren heb ik er ook de beste toneelstukken ever gezien. Voor de vuist weg een aantal namen: Wilde Lea van Blauwe Maandag Compagnie, Hamlet door Toneelgroep Amsterdam, en Onder het melkwoud met Jan Decleir en Koen De Sutter.

    Koeien op de bühne en wegblijvende rockbands

    Concertzaal Vooruit op 10 days off

    Concertzaal Vooruit, ambiance gegarandeerd, altijd

    Bennie vertelde dat er eens drie koeien op het podium nodig waren. Om ze op het toneel te krijgen moesten er twee muren sneuvelen. Geen erg, alles voor de kunst. De Theaterzaal én de Concertzaal hebben me zoveel moois gebracht: muziek, toneel en fuiven. Het aantal geweldige uren dat ik er heb doorgebracht is niet te tellen. Geluk bij een ongeluk: toen de grote rockbands op een bepaald moment Brussel en Antwerpen boven Gent verkozen, moest Vooruit zich heruitvinden. Dat deden ze met de grootste onderscheiding. Het resultaat? Het fenomenale Kunstencentrum Vooruit zoals het vandaag is.

    Gebouw ademt historie

    Zalig, die socialistische vuist naast de katholieke symbolen in Gent. Opgericht om de arbeiders kunst en cultuur bij te brengen. Volledig vernield door de Duitsers in WOII, heropgebouwd, inclusief een supergoedkope supermarkt. Naarmate de lonen stegen, verminderde het aantal klanten. Door de komst van tv en Kinepolis bleven de mensen weg uit de honderden verenigingen die onderdak vonden in de Vooruit. In de jaren 70 stond het gebouw te verkommeren. In de jaren 80 kreeg een aantal enthousiaste jongeren het idee de locatie nieuw leven in te blazen. Tien jaar later, in 1990, was het eindelijk zover: de grote renovatie van Kunstencentrum Vooruit begon en zou pas eindigen in 2000. Tientallen vrijwilligers, waaronder Luc De Vos, werkten aan de heropbouw mee. Alweer een geluk bij een ongeluk: in die tijd werden werklozen vrijgesteld van stempelcontrole zodra ze vrijwilligerswerk deden, en er waren veel werkzoekenden toen. Ik was er ook één.

    Bierleidingen van kelder tot zolder

    De gidsbeurt bracht ons van de ene verbazing in de andere. In de kelder bevinden zich twee grote voorraadkamers gevuld met bier. Die wordt via slangen en buizen naar de verschillende zalen geleid. Een versgetapt pintje boven komt dus van 30 meter beneden. Zalig weetje. Nog zo’n cijfer waar je oren van gaan fluiten en je ogen groot worden: in het seizoen wordt er 8.000 liter bier per week geschonken en gedronken. Wat een locatie, wat een tempel, wat een fijne plaats om regelmatig te vertoeven. Vooruit is een gebouw om als Gentenaar fier op te zijn, want het heeft zoveel meer persoonlijkheid dan de hedendaagse cultuurtempels. Dank je wel, socialisten. Uit de grond van mijn hart.

    Driedelige documentaire 100ste verjaardag

    Een heel mooie documentaire trouwens, ooit uitgezonden op Canvas. Ik heb ze toen gezien in de Theaterzaal, met een vrijkaart van De Morgen herinner ik me nog. Prachtig tijdsbeeld over de tijd waarin de “sossen en de tjeven” elkaar niet konden luchten of zien – niets nieuws onder de zon. Er is toch maar een hemels gebouw uit voortgekomen: Kunstencentrum Vooruit. En inderdaad heel veel welgekomen en gesmaakte cultuur. Hier vind je de trailer. Mijn tip aan iedereen: boek nu meteen een gidsbeurt doorheen Vooruit, dat prachtige gebouw vol geschiedenis. En zorg ervoor dat Bennie de gids is.

    En met deze positieve raad sluit ik af. Tot de volgende.

    Misschien ben je ook geïnteresseerd in deze blog over mijn passie voor muziek?

    Last.fm, muzikaal dagboek

     

     

     

2 Responsesso far.

  1. Peter schreef:

    Ik hou ook niet van gedrOm in een mensenmassa.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: