• Last.fm, muzikaal dagboek

    Last.fm houdt mijn luistergedrag bij. Dit zijn mijn toptags.

    Mijn toptags op Last.fm.

    Ik geef het grif toe, ik ben verslaafd aan Last.fm. Minstens eenmaal per week bezoek ik mijn profiel op Last.fm om te kijken welke muziek er die week in mijn top drie staat. Last.fm houdt allerlei statistieken bij van het luistergedrag van mensen, en sinds 2011 ook dat van mij. Elk lied dat ik beluister via computer of smartphone wordt ‘gescrobbeld’, bijgehouden dus. Op die manier heeft Last.fm als geen ander zicht op mijn muzikale smaak. Hieronder deel ik enkele van mijn Last.fm-statistiekjes.

    Hier vind je mijn volledige muziekjaar in een mooi visueel overzicht. Zalig om eens in te duiken, afijn, vind ik toch. 🙂

    Last.fm-jaar in cijfers en visuals

    Voor wie het interesseert, hier vind je het volledige jaarrapport, van 1 januari 2016 tot 31 december 2016.

    Aantal scrobbles in 2016

    Ik luisterde in 2016 naar 85 liedjes per dag.

    Mijn favoriete genres zijn met stip indie, folk, indierock, singer-songwriters en rock. Al die hiphopplaten en -poplaten die dit jaar zo hoog scoren in de eindejaarslijstjes – denk aan Drake, Kanye West, Beyoncé, Solange – zijn NIET aan mij besteed. In 2016 luisterde ik via de computer en smartphone naar 31.235 songs, een gemiddelde van 85 per dag. 60% ervan waren nieuwe namen, 78% nieuwe cd’s en 75% nieuwe tracks. Zowel op het ontdekken van artiesten, albums en tracks bevind ik me in de hoogste regionen van de Last.fm-profielen wereldwijd. Weinigen gaan zo op muzikale ontdekkingsreis als ik. Wist ik al lang, maar ik vind het fijn dat dat vermoeden nu ook wordt gestaafd door cijfers. Laat me maar ontdekken. Nostalgie is me vreemd, overal en altijd en op alle gebied. Waarom terugkijken als vooruitkijken zoveel aantrekkelijker is?

    printscreen-discovery-2016

    Nieuwe muziek ontdekken, ontdekken, ontdekken. Graag.

    rangschikking-ontdekkingen-2016

    Ik behoor tot de toplaag van muzikale ontdekkers, leuk vind ik dat.

    Volgens Last.fm waren dit mijn meest beluisterde platen in 2016

    Last.fm houdt al mijn muziek bij

    Dit waren mijn meest beluisterde platen in 2016, stuk voor stuk juweeltjes

    Ik schotel jullie graag mijn top vijf voor. Daarmee wil ik niet zeggen dat deze platen de beste van 2016 zijn. Ik vind ze uiteraard goed, maar dat ze zo hoog scoren heeft veel te maken met mijn professionele bezigheden. Als ik aan het schrijven ben, is muziek luisteren uit den boze omdat die me enorm afleidt. Ook lezen lukt niet als er muziek opstaat, of het moet heel rustige muziek zijn die ik goed ken, op een laag volume, en als het even kan instrumentaal. Mijn top vijf zit vol melodramatische, opzwepende muziek die kalm begint maar uitmondt in steeds melodieuzer klanken. Hoe gevarieerder, pathetischer en bombastischer, hoe beter. Louter strofe, refreintje, strofe … wekt bij mij enkel verveling op. Geef mij maar emotionele en gevarieerde indie.

    1 en 2: Dans Dans en Flying Horseman

    Flying Horseman live gezien in AB Club (*****) – Dans Dans in Handelbeurs (****)

    Bert Docks

    Bert Dockx in actie. Pure passie. Ik ben fan.

    Wie had kunnen denken dat Dans Dans en Flying Horseman zo hoog zouden scoren? Alleen maar ongeveer alle mensen die me kennen. Dans Dans bracht in 2016 het prachtige Sand uit. De plaat van Flying Horseman dateert uit 2015. Beide bands zijn projecten van Bert Dockx, zomaar even de beste gitarist in België. Flying Horseman maakt bezwerende en opzwepende rockmuziek vol Afrikaanse ritmes. Dans Dans begeeft zich tussen jazz en filmmuziek à la Morricone. Keer op keer slagen deze bands erin om me via hun muziek in hogere sferen te brengen, zeker op hun concerten. Melodielijnen beginnen eenvoudig om dan via steeds moeilijker paden tot een apotheose te komen. Het gitaarspel van Bert is subliem, elk van de ongeveer duizend akkoorden per nummer speelt hij loepzuiver. Pure klasse.

    3. Pinegrove – Cardinal

    music-pinegrove-1000x700

    Van de jonge snaken van Pinegrove gaan we nog horen.

    Heel authenthiek en creatief vind ik deze indieband. Hun album vond ik op het eerste gehoor vrij oubollig, maar ik geef elke plaat die goede kritieken krijgt ten minste vijf luisterbeurten op Spotify. Heb ik ook hier gedaan, en ik merkte dat de plaat eigenlijk barst van de slimme vondsten. Intense muziek is het ook. Soms hoor je een rammelend deuntje, soms beginnen de liedjes heel ingetogen en worden ze uitbundig dramatisch. En daar hou ik van hé. De vocals van Evan Stephens Hall zijn adembenemend. Wat een leuke zangstem heeft die man. Mooie gitaarpartijtjes, mooie melodietjes, mooie stem.

    4. Villagers – Where have you been al my live?

    Live gezien in Koninkijk Circus (***)

    villagers_01

    Conor O’Brien van Villagers, hart op de juiste plaats.

    Conor O’Brien van Villagers stal al in 2010 mijn hart met zijn eerste song Beckoming a Jackall. Wat een dijk van een lied, ondertussen ook al honderden keren beluisterd, en nog niet beu. Ik heb hem sindsdien een aantal keer live gezien. Deze plaat is trouwens een live registratie van zijn laatste cd. Mooie muziek, emotioneel gebracht door een man met een prachtstem en met het hart op de juiste plaats. Ageert tegen homogeweld en -discriminatie en tegen alle miserie van dien. Melodrama, mooie stem, mooie liedjes, wat wil een mens nog meer? Voor mij is dat al een onderscheiding.

     

    shearwater62

    Jonathan Meiburg, zanger van Shearwater

    5. Shearwater – Jet Plane and Oxbow

    Live gezien in Botanique (****)

    Nog zo’n prachtvoorbeeld van muzikale pathetiek, bombast en theatraliteit: de zang van Meiburg is zwanger van dramatiek. Een aantal jaar geleden gaven ze op Dok voor honderd aanwezigen een onbeschrijflijk mooi zweverig-etherisch concert. Deze plaat is meer een popplaat met een rockerig randje en keert daarmee terug naar mijn jeugd. Ik hoor streepjes new wave en afro-pop, ik hoor Talking Heads, David Byrne & Brian Eno in Filaments en David Bowie in Quiet Americans. In de Botanique droeg Shearwater zijn concert op aan de toen al overleden Bowie en bracht een van diens minder bekende liedjes. De reden? Meiburg kwam een depressie te boven door constant te luisteren naar een oudere plaat van Bowie. En daarmee heeft Bowie mijn lijstje ook gehaald, en dat mag wel, want ook hij bracht een meer dan knappe plaat uit, amper een paar dagen voordat hij stierf. RESPECT!

    Mijn top 40 volgens aantal beluisteringen

    schermafdruk-2017-01-02-07-27-52

    Reacties zijn zoals altijd zeer welkom. Ook via e-mail.

    Ook geïnteresseerd in mijn vorige blogs over literatuur in 2016?

    Vijfsterrenboeken?

    Viersterrenboeken?

    Driesterrenboeken?

    Tweesterrenboeken?

    Eensterrenboeken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: